بر اساس سخنان حضرت آیت الله خامنهای شهید دلیل اصلی دینی مخالفت با ساخت سلاح هستهای، حرمت کشتار دستهجمعی و کشتار غیرنظامیان است.
حرمت کشتار دستهجمعی و غیرنظامیان
مبناییترین و اصلیترین دلیل دینی که حضرت آیت الله خامنهای برای مخالفت با ساخت سلاح هستهای بیان کردهاند، حرمت شرعی کشتار جمعی و هدف قرار دادن غیرنظامیان است. ایشان در ۲۱ خرداد ۱۴۰۲ صریحاً فرمودهاند: «سلاح هستهای برای کشتار دستهجمعی به کار میرود، ما با کشتار دستهجمعی مخالفیم؛ خلاف دین است، خلاف اسلام است.»
این دلیل اصلی در ۴ اسفند ۱۳۹۹ با تعبیر «فکر اسلامی ما» تکرار شده است: «فکر اسلامی ما میگوید سلاحی که در [کاربرد] آن، غیر مسلّحین، غیر نظامیها، و مردم عادّی تلف میشوند، این سلاح ممنوع است. این سلاح ممنوع است؛ حالا هستهای باشد یا شیمیایی باشد یا غیر اینها.» همچنین در ۱ تیر ۱۳۸۳ با تصویرسازی از آثار سلاح هستهای فرمودهاند: «بمب هستهیی كه برّ و فاجر را میبرد؛ خوب و بد را از بین میبرد؛ تر و خشك را با هم میسوزاند، كار نظام اسلامی نیست.» این جمله نشان میدهد که از منظر دینی، سلاحی که نمیتواند بین دوست و دشمن تفکیک قائل شود و همه را نابود میکند، با اصول نظام اسلامی ناسازگار است.
حرمت ساخت، نگهداری و کاربرد به عنوان لوازم حرمت کشتار
از آنجا که کاربرد سلاح هستهای کشتار دستهجمعی است و در نگاه حضرت آیت الله خامنهای حرام شمرده میشود، ساخت و نگهداری آن نیز در دیدگاه ایشان کار غلطی است. ایشان در ۱۷ مهر ۱۳۹۸ فرمودهاند: «طبق حکم اسلام گفتیم در این راه وارد نمیشویم؛ هم ساختنش غلط است، هم نگه داشتنش غلط است، چون به کار بردنش حرام است.» در ۳ اسفند ۱۳۹۰ نیز تصریح کردهاند: «ما استفادهی از این تسلیحات را گناه بزرگ میدانیم و نگهداشتنش را یك كار بیهودهی پرضررِ پرخطر میدانیم و هرگز دنبالش هم نمیرویم.» و در ۹ شهریور ۱۳۹۱ فرمودهاند: «جمهوری اسلامی ایران استفاده از سلاح هستهای و شیمیائی و نظائر آن را گناهی بزرگ و نابخشودنی میداند.»
ادله تاریخی در صدر اسلام (تحریم آب)
برای تأیید دینی حرمت کشتار غیرنظامیان، ایشان در ۲۱ خرداد ۱۴۰۲ به مصداق تاریخی صدر اسلام استناد کردهاند: «در جنگهای زمان پیغمبر و امیرالمؤمنین و صدر اسلام، سفارش میشد که مواظب باشید آب روی مردم بسته نشود؛ آن وقت، حرکت عمومی علیه عامّهی مردم بستنِ آب بود… ما روی مبنای اسلامیمان نمیخواهیم طرف سلاح برویم.» این استناد نشان میدهد که ممنوعیت اقدامات جنگی علیه غیرنظامیان، ریشه در سیره عملی پیامبر و امام علی (ع) دارد و یک خط پیوسته تاریخی از صدر اسلام تا امروز است.
شمول حرمت به همه سلاحهای کشتار جمعی
دلیل دینی حرمت کشتار دستهجمعی، محدود به سلاح هستهای نیست و همه سلاحهای کشتار جمعی را در بر میگیرد. ایشان در ۱۵ مرداد ۱۳۸۲ فرمودهاند: «ما اصلاً، منطقاً و مبنائاً با سلاحهای كشتار جمعیِ به این شكل موافق نیستیم. در زمان جنگ هم ما سلاحهای میكربی و شیمیایی را ممنوع دانستیم.» و در ۱ فروردین ۱۳۸۲ تأکید کردهاند: «ما خواستار بمب اتم نیستیم و حتّی با داشتن سلاحهای شیمیایی هم مخالفیم. حتّی زمانی كه عراق ما را مورد حمله سلاحهای شیمیایی قرار میداد، اقدام به تولید سلاحهای شیمیایی نكردیم. این مسائل با اصول ما موافق نیست.»
حرمت سلاح هستهای به خاطر عقیده دینی، نه فشار خارجی
از آنجا که این مخالفت یک حکم دینی است، ایشان تأکید میکنند که این موضع به خاطر فشار آمریکا نیست، بلکه به خاطر عقیده اسلامی است. در ۲۶ شهریور ۱۳۹۲ فرمودهاند: «ما سلاح هستهای را نه بهخاطر زید و عمرو، نه به خاطر آمریكا و غیر آمریكا، بهخاطر عقیدهمان قبول نداریم؛ هیچ كس نباید داشته باشد.» و در ۲۰ فروردین ۱۳۹۴ تأکید کردهاند: «ما دنبال سلاح هستهای نیستیم؛ نه بهخاطر اینکه آنها میگویند، [بلکه] بهخاطر خودمان، بهخاطر دینمان و بهخاطر عقلمان. هم فتوای شرعی ما این است، هم فتوای عقلی ما این است.» همچنین در ۲۹ شهریور ۱۳۸۸ فرمودهاند: «جمهوری اسلامی ایران براساس عقیده اسلامی و بصورت مبنایی تولید سلاح هسته ای و استفاده از آنرا ممنوع می داند و بر این عقیده خود ایستاده است.»
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید