مردم سکوت را بر نمی‌تابند

وحدت شکنی تحمل نخواهد شد
با توجه بر موضع صریح ایران در توقف کامل مذاکرات ، عباس عراقچی باید پاسخ ادعاهای مذاکرات را دهد

تحرکات اخیر دستگاه دیپلماسی، به‌ویژه اخبار منتشر شده مبنی بر سفرهای پیش‌روی عباس عراقچی وزیر امور خارجه به مقاصدی چون اسلام‌آباد و مسقط، در تقاطع با فضاسازی‌های رسانه‌ای مقامات آمریکایی (از جمله اشاراتی به نقش‌آفرینی افرادی نظیر کوشنر و ویتکاف)، نیازمند تأمل و واکاوی جدی است. بازنمایی این سفرها در دستگاه محاسباتی دشمن به عنوان نشانه‌ای از تمایل تهران به استمرار مذاکرات، رویکردی هزینه‌زا و فاقد دستاورد راهبردی که منجر به دو حمله و یاوه گویی ها فراوان در ایام اخیر و حتی محاصره دریایی شده است که منطقاً استمرار آن توجیه‌پذیر نیست.
نمی‌توان نگرانی‌های عمیق بدنه کارشناسی و دلسوزان انسجام داخلی را نسبت به ابتکارهای اخیر در حوزه سیاست خارجی نادیده انگاشت؛ به‌ویژه آنکه ثمره دورهای پیشین گفت‌وگوها با طرف آمریکایی، عملاً به افزایش تنش‌ها و تهدیدات پیش‌رو منتهی شده است. در شرایطی که جبهه معارض در تلاش است تا با ارسال پیام‌هایی، تصویر یک دوگانگی داخلی را مخابره کند و برخلاف صراحتِ راهبردِ تعیین‌شده از سوی مقام معظم رهبری مبنی بر توقف کامل مذاکرات ، زمزمه‌های ازسرگیری گفت‌وگوها را تئوریزه نماید، پاسداشت وحدت ملی یک ضرورت حیاتی و خواست قطعی ملت است. جامعه ایرانی هرگونه تخطی از این رویکرد منسجم را به مثابه خدشه بر پیکره انسجام داخلی تلقی کرده و در برابر آن واکنشی صریح نشان خواهد داد.
انتظار می‌رود سکاندار وزارت امور خارجه، با شفافیتی مضاعف و دقت‌نظری بیش از پیش (به‌ویژه برای پرهیز از تکرار مواضعی نظیر آنچه پیش‌تر در خصوص تنگه هرمز با تسامح بیان شد)، مرزبندی روشنی با این فضاسازی‌ها ارائه دهد. افکار عمومی در برابر هرگونه ابهام یا سکوتی که به شائبه‌ی وحدت‌شکنی و تفرقه دامن بزند، دغدغه‌مند است و پاسخگویی مسئولانه را طلب می‌کند. مرور کارنامه دستگاه دیپلماسی در ایام گذشته، متأسفانه نقاط ابهام و نگرانی‌های متعددی را در پیشگاه ناظران قرار داده است که مجال چندانی برای خوش‌بینی‌های شتاب‌زده باقی نمی‌گذارد؛ با توجه به بیان منسجم مسئولان در تبعیت از رهبر معظم انقلاب و فریاد های ملت در تبعیت از ولایت این امر را احدی ناس از ملت برنمی تابند و طبیعی است واکنشی تند هم داشته باشند.
تبعات این سکوت ها و مواضعِ تفسیرپذیر را می‌توان در خطوط خبری رسانه‌های بیگانه به وضوح مشاهده کرد؛ آنجا که بنگاه‌های خبرپراکنی نظیر صدای آمریکا، با سوءاستفاده از این فضای غبارآلود، به طراحی سناریوهایی پیرامون «شکاف در حاکمیت»، «استعفای مقامات عالی» و «جنگ قدرت بر سر پرونده هسته‌ای» می‌پردازند. در این برهه خطیر، صیانت از وحدت کلمه، رفع ابهامات نگران‌کننده و پرهیز مطلق از تولید هرگونه سیگنالِ انشقاق در برابر دشمن، مهم‌ترین وظیفه برای حفظ اقتدار و منافع ملی است.