مصاحبه با سید علی علوی تهرانی | روایتی از 233 شب ایستادگی و اجتماعات مردمی در پل آهنگ
تجمع خودجوش مردم در محدوده پل آهنگ و خیابان ۱۷ شهریور تهران که از دهم اسفندماه و یک روز پس از شهادت رهبر شهید انقلاب آغاز شده، با تکیه بر مشارکت و پشتیبانی مالی مردم، به ۲۳۲ شب حضور مستمر رسیده است. سیدعلی علوی تهرانی، از فعالان این تجمع، در گفت‌وگو با روزنامه عصر ایرانیان، از چگونگی شکل‌گیری و اداره این حرکت مردمی، همراهی مساجد و ساکنان منطقه، ضرورت انعکاس مطالبات مردم در رسانه‌ها و پیام تجمع‌کنندگان به مسئولان کشور و تصمیم‌گیران آمریکایی سخن گفته است.
عصر ایرانیان: در این گفت‌وگو با سیدعلی علوی تهرانی، از فعالان تجمع پل آهنگ در خیابان ۱۷ شهریور تهران، درباره تجربه ۲۳۲ شب حضور مستمر مردم، چگونگی شکل‌گیری این حرکت و مطالبات شرکت‌کنندگان از مسئولان کشور گفت‌وگو کرده‌ایم.
این تجمع از چه تاریخی و در واکنش به چه رویدادی شکل گرفت و چگونه توانست تا امروز بدون وقفه ادامه پیدا کند؟
تجمع دقیقاً از روز دهم اسفند، یک روز پس از شهادت مولایمان، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر عزیزمان، شکل گرفت. این تجمع کاملاً خودجوش بود و فکر می‌کنم در سطح تهران، تنها مکانی باشد که از همان ابتدا به‌صورت مردمی شکل گرفت. امروز نیز تمام مسائل و هزینه‌های این تجمع توسط خود مردم پشتیبانی و تأمین می‌شود.
اداره و تداوم این حرکت مردمی چگونه انجام می‌شود؟ درباره هماهنگی، تأمین امکانات و مدیریت برنامه‌های هر شب توضیح بفرمایید.
اطلاع‌رسانی از طریق شبکه‌های مجازی و لینکی که در اختیار مردم قرار دارد، انجام می‌شود. برنامه‌های هر شب نیز به‌صورت ثابت مشخص است و مردم می‌دانند که سخنران و مداح خواهیم داشت.
سخنرانان و مداحان به‌صورت افتخاری در اینجا حضور پیدا می‌کنند و با مردم هماهنگ می‌شوند، شعار می‌دهند و رجزخوانی می‌کنند. همچنین مطالب و پیام‌هایی را که رهبر معظم انقلاب یا دوستانی که همراه این تجمعات هستند مطرح کرده‌اند، به مردم منتقل می‌کنند.
پشتیبانی و تدارکات این تجمع نیز، از یک ریال تا آخرین هزینه، توسط خود مردم تأمین می‌شود.
معمولاً تجمعات از تجمیع چند مسجد در یک محدوده شکل می‌گیرند. در این ۲۳۲ شب، چه مساجدی در این محدوده با شما همکاری داشته‌اند و نمازگزاران آنها در برگزاری این تجمع مشارکت کرده‌اند؟
خوشبختانه خیابان ۱۷ شهریور از خیابان‌هایی است که مساجد زیادی در آن قرار دارد. مسجد سلمان در این محدوده قرار دارد و مساجد دیگری نیز در اطراف حضور دارند که هرکدام در مقابل مسجد خودشان برنامه دارند.
مسجد صاحب‌الزمان در خیابان شهید موسوی، از سمت خیابان ری که وارد می‌شویم، قرار دارد. با توجه به وجود تمثال شهید هادی در این محل، تصمیم گرفتیم برنامه را از همان ابتدا زیر تمثال شهید هادی برگزار کنیم. حاج‌آقای شریفی، امام جماعت محترم مسجد، نیز تصمیم گرفتند به بزرگداشت شهید هادی در این محل بپردازیم.
به‌تدریج، برای اینکه تجمع شکل منظم‌تری پیدا کند، به این محل آمدیم. اهالی‌ای که امروز می‌بینید، از ساکنان و اهالی همین اطراف مسجد هستند که در اینجا حضور پیدا می‌کنند.
مساجد دیگر نیز برای خودشان برنامه دارند و ما هم در اینجا به‌صورت مستقل و همراه با مردم و اهالی برنامه برگزار می‌کنیم. در مناسبت‌های مختلف نیز راهپیمایی و مراسم داشته‌ایم؛ از جمله در مناسبت غدیر و مناسبت‌های مربوط به عاشورا.
در دهه اول محرم نیز مراسم را همین‌جا برگزار کردیم. مردم از مسجد به‌صورت سینه‌زنی و عزاداری به اینجا آمدند و مراسم برگزار شد.
بزرگ‌ترین چالش شما به‌عنوان یکی از مسئولان این تجمع در استمرار آن چه بوده است؟ حمایت و بازخورد مردم و ساکنان اطراف را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
خوشبختانه اینجا مشکل خاصی نداشتیم. هر نیازی که داشتیم، با سازمان‌های مربوطه، که بیشتر آنها شهرداری بوده‌اند، پیگیری کردیم و همکاری لازم را انجام دادند.
البته گاهی در روندهای اداری و سازمانی مشکلاتی وجود داشته، اما مشکل یا چالش جدی در این زمینه نداشتیم. مردم نیز در این قضیه قدردان هستند و ما هم از شهرداری و تمام سازمان‌هایی که در این زمینه همکاری کرده‌اند، تشکر می‌کنیم.
اگر بخواهید به رسانه‌های سمعی و بصری و رسانه‌های نوشتاری، به‌عنوان کسی که ۲۳۲ شب در این میادین و تجمعات حضور داشته، درخواست یا پیشنهادی داشته باشید، چه می‌گویید؟
اصل قضیه این است که امروز مردم، وقتی انتظار داریم رسانه‌ها صدای مردم باشند و صدای آنها را منعکس کنند، باید دیده شوند.
لازم است رسانه‌ها ببینند مردم در زمینه‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی و درباره مشکلاتی که امروز در جامعه وجود دارد، چه می‌خواهند و انتظارشان چیست تا ان‌شاءالله برای حل این مشکلات برنامه‌ریزی شود.
اگر بخواهیم پیام این میدان و این مردم را در یک پاراگراف به مسئولان ایران منتقل کنیم، چه پیامی دارید؟
همه ما باید قلباً و عملاً، نه فقط با زبان، از فرمایشات رهبر معظم انقلاب پیروی کنیم. اگر این کار را انجام دهیم، مسلماً لرزه بر اندام تمام دشمنان ما خواهد افتاد.
این یعنی وحدت؛ اینکه پشت سر فرمانده و رهبرمان حرکت کنیم و عملمان منطبق با فرمان او باشد، نه اینکه حرفی بزنیم اما کار دیگری انجام دهیم. اگر این کار را انجام دهیم، همین برای دشمنان ما کافی است تا بدانند در ایران یک نفر پیش‌قراول است، یک نفر حرف می‌زند و همه از او تبعیت می‌کنند.
ان‌شاءالله می‌توانیم آنچه را که رهبر شهیدمان فرمودند، مبنی بر اینکه «ما به قله نزدیکیم»، با رهبر رشیدمان به قله برسانیم.
پیام شما برای تصمیم‌گیران آمریکا چیست؟
آنها زیادگویی می‌کنند و هنوز به زمین سخت نخورده‌اند. البته فکر می‌کنم آلزایمر دارند و هشت سال جنگ را فراموش کرده‌اند؛ جنگی که تمام دنیا آمد و ایران را هشت سال معطل کرد و هزینه‌های زیادی بر کشور تحمیل شد تا ایران را تسلیم کنند، اما نتوانستند این کار را انجام دهند.
چون ما اینجا امام حسین(ع) داریم، امام علی(ع) داریم و رهبری داریم که واقعاً پیرو امام زمان(عج) است. این مملکت، مملکت امام زمان(عج) است. تا زمانی که رهبری داریم که در ارتباط با امام زمان، خدا، پیامبر و ائمه سخن می‌گوید، به مردم آموزش می‌دهد و مسیر آنها را دنبال می‌کند، آنها هیچ‌وقت نمی‌توانند به این مملکت آسیب برسانند.
ان‌شاءالله باید پشتیبان ولایت فقیه باشیم.
اگر برای جمع‌بندی نکته یا مطلب دیگری دارید، بفرمایید.
تقاضای من این است که دوستانمان که زحمت می‌کشند، با توجه به شرایطی که نزدیک به یک سال است جنگ به ایران تحمیل شده و ما یک سال و اندی است که در حالت جنگ هستیم، بدانند که ما قدردان زحماتشان هستیم.
دولتمردان ما زحمت می‌کشند، اما انتظار داریم در بحث تصمیم‌گیری‌ها، مسائل اقتصادی و برخی موضوعات فرهنگی، تلاش بیشتری صورت بگیرد. می‌دانیم که آنها دلسوز هستند و تلاش می‌کنند و انتظارمان این است که بتوانند موفق شوند. خدا هم کمک می‌کند و ان‌شاءالله موفق خواهند شد.
این مردم شهید داده‌اند و این کشور روی خون شهدا زنده و پابرجاست. با دعای امام حسین(ع) و امام زمان(عج)، این مملکت پیش می‌رود. ان‌شاءالله دعای این عزیزان پشتیبان مسئولان باشد تا بتوانند در بحث‌های معیشتی و فرهنگی مردم، مشکلات را به نحو احسن حل‌وفصل کنند.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید