اخیراً شاهد مواجهه با گزاره هایی همچون «ما هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند وگردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمی آوریم.» یا اینکه «گرانی طبیعی است حالا ما قبلا کالاها را با کشتی می آوردیم حالا کلی مسیر عبور می کند و می آید و قیمت تمام شده بیشتر شده است. درآمدمان کم شده، نفت می توانستیم بفروشیم الان نمی توانیم زدند یک سری از کارخانه ها را خراب کردند و نمی توانیم مالیات بگیریم. باید پول هم بدهیم به آنها تا چرخشان بچرخد» یا اینکه «مردم می خواهند زندگی کنند» یا در قبل از جنگ رمضان هم مطرح می شد که «ما نمی توانیم حکومت کنیم ولی مردم گرسنه باشند»، هستیم.
به نظر می رسد دوگان سازی از معیشت و جنگ(مقاومت)، ورزشگاه و جنگ(مقاومت)، صلح شرافتمندانه و جنگ(مقاومت)، دوگان جدیدی نیست و البته در بحث های مربوط به اقتصاد دفاع نیز درقالب تعارض کره و سلاح یا تعارض توسعه بخش غیرنظامی و بخش دفاع مطرح بوده است. هر چند تبیین هایی در خصوص پاسخ به این دوگان توسط متخصصین حوزه اقتصاد دفاع مطرح شده است. مثلا توسعه بخش نظامی و دفاع اگر منجر به رشد اقتصادی شود، می تواند زمینه ساز توسعه بخش غیرنظامی و افزایش رفاه مردم گردد. از این فراتر امنیت به عنوان پیامد اصلی توسعه بخش دفاعی و نظامی، توسط دانشمندان متأخر حوزه اقتصاد دفاع در تابع رفاه اجتماعی قرار گرفته است. لذا یکی از مولفه های اصلی رفاه اجتماعی، امنیت تلقی می شود. به بیان دیگر امنیت اثر مستقیم در افزایش و بهبود رفاه اجتماعی به همراه خواهد داشت. لذا از منظر آکادمیک و علمی، رد تعارض سلاح و رفاه یا رفاه و معیشت در مقابل توسعه بخش نظامی و دفاعی برای بودجه ریزی بخش دفاعی پاسخ داده شده است. با این وجود می توان از منظر قرآنی و مبتنی بر نظریه رشد و رفاه قرآنی پاسخ دیگری بر تعارض کاذب معیشت-جنگ(بخوانید مقاومت) ارائه نمود.
نظریه رشد و برکت و فراوانی برآمده از قرآن، راه حل برونرفت از دوگان کاذب معیشت-جنگ (بخوانید مقاومت) است به بیان دیگر راه تسهیل در امور مردم و گشایش معیشتی وفراوانی نعمت به طوریکه آسمان و زمین تمام نعائم و گنجینه های خود را برای انسان ظاهر سازند ومن حیث لایحتسب رزق الهی توسعه یابد و گشایش ها اتفاق بیفتد، تبعیت و اقامه امر ولی است. اگر اینگونه عمل کردیم شک نکنید اگر تمام دنیا مقابل ما بایستد، نخواهد توانست مارا به تسلیم و ذلت بکشاند.
از سویی دیگر اگر تمام دنیا در اختیار ما باشد اما ذره ای از مسیر ولی خدا و نائب او منحرف شویم به مسیر سقوط و بیراهه ی ذلت گام نهاده ایم. مستند قرآنی دعاوی مذکور را می توان مشخصا در آیات 66تا 68سوره مبارکه مائده ملاحظه نمود. در آیات مذکور اقامه تورات و انجیل وما انزل الیهم من ربهم، برای اهل کتاب، شرط گسترش نعمت ها و برکت و فراوانی و گشایش اقتصادی برای اهل کتاب مطرح شده است.
اما سوال اینجاست وما انزل الیهم من ربهم چیست؟ آیا همان قرآن است؟ یا به طور خاص چیز دیگری منظور نظر است؟
درآیه 67میتوان بنا به قرینه ی تاریخی متوجه مفهوم و ماانزل الیهم من ربهم شد. در آیه 67سوره مبارکه مائده می فرماید: یاایهاالرسول بلغ ما انزل الیک من ربک.
همانگونه که از سیاق آیه می توان متوجه شد «ما انزل الیک من ربّک» اشاره به ابلاغ امر ولایت دارد. لذا شرط رشد اقتصادی و پیشرفت همراه با گشایش و برکت در آیه قبل اقامه تعالیم الهی و به طور خاص امر ولایت است شرط کافی برای حل مسئله معیشت، توجه و اقامه امر ولی است. اگر ولی امر راه حل خاتمه دائمی جنگ را، مقاومت و نه مذاکره، دریافت غرامت و حفظ تمامیت ارضی و عدم چشم پوشی از جلوه های قدرت و داشته های جغرافیایی نظامی(موشک) و ظرفیت ها منطقه ای و فناورانه در حوزه هسته ای و…. و لغو کامل تحریم ها و آزادی کامل همه دارایی های مسدود شده ایران مطرح نمود، آنرا مطالبه کنیم و تا محقق نشدن کامل آن از مسیر اعمال قدرت نظامی و ایستادگی در عرصه میدان نظامی و خیابان از پای ننشینیم. در غیراینصورت معیشت هرگز تسهیل نخواهد شد.و همواره از عزتمان کاسته می شود و زندگی تنگ وذلیلانه نتیجه تخطی ما از امر رهبر معظم انقلاب امام سید مجتبی حسینی خامنه ای حفظه الله خواهد بود.
آیه 68از منظر سلبی اشاره ای به این نکته می کند که «بگو ای اهل کتاب چیزی نیستید(و به عزت نخواهید رسید) مگر اینکه اقامه تورات و انجیل و ما انزل الیکم من ربکم را داشته باشید»
ثمره تکرار حرف ترامپ مبنی بر گرسنگی مردم ایران، جز ارسال سیگنال ضعف و ایجاد خطای محاسباتی برای دشمن در خصوص ضعیف شدن ایران و اثربخشی تحریم ها و محاصره دریایی و نیز لزوم حمله مجدد نظامی، چه آورده ای برای ایران اسلامی خواهد داشت؟؟!!
مگر نمی گویید: «کمکم کنید بتوانیم گره از کار مردم برداریم.هر چه در توان داریم همین است.» بسیار خوب، به این امر قرآن گوش جان بسپرید و اقامه امر نائب امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف را داشته باشید. اگر شرایط به وضعی که قرآن فرموده یعنی لاکلوا من فوقکم و من تحت ارجلکم، برنگشت مرا اعدام کنید.
لازم به ذکر است شرط جواز تصدّی و تداوم حکم تنفیض رهبر معظم انقلاب امام سید مجتبی حسینی خامنه ای حفظه الله نیز تبعیت قولی و عملی از منویات و اوامر ایشان است.
مصادیق زیادی در خصوص گشایش و برکت و بازشدن معبرهای اقتصادی و نظامی در همین سالها و ایام اخیر را می توانید نظاره گر باشید. از نزول باران الهی بعد از حضور پرشور و پرشعور مردم مبعوث شده یا موفقیت های نظام در عرصه ی هوافضا و صنایع نظامی درآنجایی که نیروهای مسلح قهرمان، با تبعیت از امر امام شهید، بر ظرفیت های داخلی و جوانان مومن انقلابی و دانشمند اتکا کردند و ایران اسلامی را به این سطح از توان موشکی و پهپاد رساندند.
در ضمن دبیرمحترم شعام قبل از آنکه مسئول بیان مصوبات شورای عالی امنیت ملی باشد، نماینده رهبرمعظم انقلاب در آن شورای عالی است و نکات مطروحه مبتنی بر امر و مطالبات امام سید مجتبی است و نه جریان پمپاژ ضعف و منادیان تسلیم ظاهراً وطنی همچون محمود صادقی و غریبه های آشنا.
پیوست:
آیات 66-67سوره مبارکه مائده:
وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ ﴿٦٦﴾ ۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ﴿٦٧﴾ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٦٨﴾
و اگر آنان به تورات و انجیل و آنچه از جانب پروردگارشان به سویشان نازل شده است، عمل میکردند، قطعاً از بالای سرشان [برکات آسمانی] و از زیر پاهایشان [برکات زمینی] برخوردار میشدند. از میان آنان گروهی میانهرو هستند، و بسیاری از ایشان بد رفتار میکنند.
ای پیامبر، آنچه از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شده، ابلاغ کن؛ و اگر نکنی پیامش را نرساندهای. و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه میدارد. آری، خدا گروه کافران را هدایت نمیکند.
بگو: «ای اهل کتاب، تا [هنگامی که] به تورات و انجیل و آنچه از پروردگارتان به سوی شما نازل شده است عمل نکردهاید بر هیچ [آیین بر حقی] نیستید.» و قطعاً آنچه از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شده، بر طغیان و کفر بسیاری از آنان خواهد افزود. پس بر گروه کافران اندوه مخور.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید