هم پیمان تا سپیده

مقاومت زنان لبنان

داستان این روزهای جبهه‌ی مقاومت، قصه‌ی غیرتی است که مرز نمی‌شناسد. حزب‌الله قهرمان، پس از حماسه‌ی طوفان‌الاقصی، به حکم عهد دینی و انسانی خود، همچون گذشته آگاهانه قدم در مسیر حمایت از فلسطینِ عزیز گذاشت و تمام هزینه‌های این ایستادگی را به جان خرید. این وفاداری، در جریان نبرد اخیر و حمایت مقتدرانه از ایران اسلامی نیز تکرار شد؛ تا جایی که امروز، حتی در شرایطی که در جبهه‌های دیگر آتش بس نسبی برقرار است، خاک لبنان همچنان زیر آتشی سنگین است و مردم غیور آن، درگیر جنگ و تبعات سنگین آوارگی هستند. باید دانست که دشمن صهیونیستی همواره چشم طمع به تصرف لبنان و جنوب این خاک داشته است و امروز حزب الله، غیورانه در حال دفاع از وجب به وجب خاک وطن خویش است؛ مقاومت مقتدرانه ای که مانع تحقق رویای دیرینه اشغالگران شده است.

اما اگر به عمق این پایداری بنگریم، خواهیم دید که بار اصلی این مقاومت تاریخی، بیش از هر چیز بر شانه‌های نحیف اما استوار زنانِ مقاوم شیعه در لبنان سنگینی می‌کند. آن‌ها قلب تپنده‌ی این نبرد هستند؛ همان‌هایی که با ایمان و صلابت، همسر، فرزند، برادر و پدر خود را با دعای خیر راهی خطوط مقدم می‌کنند و با صبری زینبی، بار سنگین غم شهادت آن‌ها را بر دوش می‌کشند تا پرچم عزت زمین نماند. این زنان، حماسه‌سازانی هستند که در غیاب مردانشان، یک‌تنه بار تربیت فرزندان شهدا و مجاهدان را به دوش گرفته‌اند؛ کودکانی که از همان ابتدا در آغوش چنین مادرانی، درس آگاهی و مشق شکوه می‌کنند.

شکوه این زنان در جزئیات زندگیِ جاریِ آن‌ها نهفته است؛ در تحملِ رنج جانکاه آوارگی که با وقاری بی‌مانند آن را تاب می‌آورند و اجازه نمی‌دهند غبار بی‌خانمانی، بر کرامت خانواده‌شان بنشیند. حماسه یعنی همان سفره‌های ساده‌ای که میان چندین خانواده تقسیم شده و درِ خانه‌هایی که به روی خواهران و برادران دینی گشوده مانده تا هیچ‌کس در غربتِ این نبرد، خود را تنها نبیند. از مادری که در سختیِ آوارگی با دشواری‌های دوران بارداری دست‌وپنج نرم می‌کند، تا بانوانی که داوطلبانه بر بالین مجروحان نبرد حاضر می‌شوند؛ همه و همه تصویری از یک ایثار مداوم هستند. ایثاری که فراتر از مرزها، قلب‌های ما را در ایران به تپش واداشته است. این پیوند عاطفی، ما را به جایگاه خواهرانی در دو سوی یک حقیقت رسانده است؛ جایی که در آن، هر رنج و هر شکوه شما عزیزانمان در لبنان، در سینه‌ی ما نیز پژواک می‌یابد. امروز، این پیوند مقدس با خون پاک رهبر شهیدمان، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای و رهبر شهید حزب الله، سید حسن نصرالله، برای همیشه مُهرِ ابدیت خورده است و عهدی میان ماست که تا آخر این مسیر، دوشادوش هم بمانیم.

ما به شجاعت، وقار و استقامت بی‌مانند شما در میانه‌ی این تلاطم‌ها افتخار می‌کنیم. ما دردهای شما را دردهای خود، و پایداری‌تان را مایه سربلندی امت اسلام می‌دانیم. بدانید که در هر لحظه به یاد شما و دعاگویتان هستیم و منتظر فرصتی، تا به یاریتان بشتابیم. ما آماده‌ایم تا در تمامیِ عرصه‌ها، از حمایت‌های مادی و معنوی گرفته تا حضور در میدان، کنار شما بایستیم و برای نصرت جبهه‌ی حق، هر بهایی را بپردازیم.

و در نهایت می دانیم که تمام این رنج ها فدیه‌ای است بزرگ برای ظهور خورشید عالم‌تاب، حضرت صاحب‌الزمان (عج) ان شاءالله. ما یقین داریم که این سختی ها بی‌حاصل نخواهد بود و سپیده در پیِ این شب‌های طولانی، دمیدنی است. ما به امید آن روز زنده‌ایم که در رکاب مولایمان و در کنار هم، در صحن آزاد مسجدالاقصی، نماز پیروزی را اقامه کنیم و پایان بساط ظلم را جشن بگیریم. بر این عهد استوار می‌مانیم و تا آخرین نفس، هم‌پیمان شما هستیم. پیروزی نهایی و عزت ابدی، سهم قلب‌های صبور، مؤمن و آسمانیِ آزادگان عالم است. ان‌شاءالله.