کالابرگ‌هایی که از تورم جا ماندند

فرمان رهبری زمین مانده است؟

در بحبوحه یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی، «معیشت مردم» نه تنها یک موضوع رفاهی، بلکه خط مقدم جبهه مقاومت ملی است. مطالبات صریح مقام معظم رهبری در ماه‌های اخیر، بیش از هر چیز بر یک کلیدواژه تأکید دارد: «اولویت دادن به معیشت در سیاست‌گذاری‌ها». با این حال، نگاهی به آمارهای رسمی و عقب‌ماندگی ابزارهای حمایتی همچون «کالابرگ» از نرخ تورم، نشان می‌دهد که گویی بخشی از بدنه اجرایی دولت، هنوز فوریت این فرمان را درک نکرده است.
معیشت؛ محور اصلی مقابله با جنگ اقتصادی
بازخوانی فرامین اخیر رهبر معظم انقلاب نشان می‌دهد که ایشان «تأمین معیشت عمومی» را به عنوان قلب تپنده اقتصاد مقاومتی قلمداد کرده‌اند. مطالباتی نظیر جبران خسارات مالی وارد شده به اموال مردم و طراحی راهکارهای جامع برای تقویت بنیان‌های معیشتی، تکلیف را بر دولت روشن کرده است: در شرایط جنگی، دولت باید بیش از هر زمان دیگری چتر حمایتی خود را بر سر سفره‌های مردم بگستراند.
طوفان تورم و سفره‌هایی که کوچک می‌شوند
داده‌های مرکز آمار و بانک مرکزی، تصویری نگران‌کننده از واقعیت بازار ارائه می‌دهند. تورم مواد غذایی در فروردین‌ماه امسال به مرز ۱۱۵ درصد رسیده است؛ این یعنی هزینه تأمین خوراک برای یک خانواده ایرانی نسبت به سال گذشته بیش از ۲ برابر شده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد سبد ۵۳ قلمی مواد غذایی که پیش از حذف ارز ۲۸۵۰۰ تومانی حدود ۱۲.۴ میلیون تومان قیمت داشت، اکنون به بیش از ۱۸.۲ میلیون تومان رسیده است. این شکاف ۵.۸ میلیون تومانی، باری سنگین است که به تنهایی کمر معیشت دهک‌های پایین را خم می‌کند
کالابرگ؛ وعده‌ای که در پیچ‌ و خم بروکراسی ماند طرح کالابرگ قرار بود «سپر امنیتی» سفره‌های مردم باشد. مسئولان وعده داده بودند که مبالغ این طرح هر سه ماه یک‌بار متناسب با تورم افزایش یابد تا قدرت خرید مردم حفظ شود. اما واقعیت میدانی چیست؟ در حالی که قیمت کالاهای اساسی سبد کالابرگ نسبت به سال گذشته ۱.۶ میلیون تومان گران شده، دولت کماکان همان اعتبار یک میلیون تومانی سابق را تخصیص می‌دهد. این یعنی ۶۰۰ هزار تومان عقب‌ماندگی از تورم، آن هم در شرایطی که رئیس سازمان برنامه و بودجه صراحتاً اعلام کرده است فعلاً برنامه‌ای برای تغییر این ارقام وجود ندارد!
کمترین کار ممکن: واقعی‌سازی حمایت‌ها
در شرایطی که دشمن با ابزار تحریم و فشار اقتصادی به دنبال فرسایش سرمایه اجتماعی است، انفعال در برابر کوچک شدن سفره مردم پذیرفتنی نیست. افزایش قیمت حمایتی کالابرگ، نه یک انتخاب مدیریتی، بلکه «کمترین کاری» است که دولت باید در راستای اجرای فرمان رهبری و حفظ امنیت غذایی انجام دهد.
دولت چهاردهم باید میان «پایبندی به بودجه‌های انقباضی» و «حفاظت از معیشت مردم در شرایط جنگی»، گزینه دوم را برگزیند. صیانت از سفره‌های مردم، صیانت از اقتدار ملی در برابر فشارهای خارجی است. وقت آن رسیده است که مبالغ کالابرگ از بند ارقام قدیمی رها شده و به واقعیت‌های تلخ تورم ۱۰۰ درصدی برسد؛ چرا که در جنگ اقتصادی، گرسنگیِ مردم، پیروزیِ دشمن است.