کسانی معتقد بودند که مذاکره از جنگ جلوگیری می‌کند این موضوع رنگ باخت و اهمیت موشک مشخص شد

سردار نائینی سخنگوی سپاه پاسداران:

کسانی که بر این باور بودند که مذاکره می‌تواند از وقوع جنگ جلوگیری کند، عملاً دیدگاهشان بی‌اعتبار شد و اهمیت توان موشکی به‌روشنی آشکار گردید. من پیش‌تر نیز در چند جای دیگر به این نکته اشاره کرده‌ام که اگر ما پیش از جنگ ۱۲ روزه، در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، از چنین قدرت موشکی برخوردار بودیم، آن جنگ هشت‌ساله قطعاً رخ نمی‌داد. در همان جنگ هشت‌ساله نیز، در سال ۱۳۶۳، به اهمیت قدرت موشکی پی بردیم؛ در حالی که تنها یک سایت موشکی در اختیار داشتیم و مجموعاً ۸۸ موشک شلیک کردیم؛ یعنی سالانه حدود ۱۱ موشک. اکنون اما، ایران در رده چهارم یا پنجم قدرت‌های موشکی جهان قرار دارد؛ روایتی که حتی رژیم صهیونیستی و دولت‌های غربی نیز آن را تأیید می‌کنند. در مقابل، قدرت‌های بزرگ اتمی دارای کلاهک و زیردریایی هسته‌ای هستند، اما ما در اهداف راهبردی و سیاسی جنگ توانستیم آن‌ها را شکست دهیم.
این توان دفاعی، نقطه اتکای ما بود. اگر دست ما خالی بود، ناگزیر باید در مذاکرات تن به تسلیم می‌دادیم؛ چراکه امکان دفاع از خود وجود نداشت. قدرت‌سازی در حوزه دفاعی دو کارکرد اساسی دارد: نخست ایجاد بازدارندگی و جلوگیری از وقوع جنگ، و دوم امکان شکست دشمن در صورت وقوع جنگ، به‌ویژه اگر توان تهاجمی مؤثر وجود داشته باشد. این واقعیت در جنگ اخیر به‌روشنی ثابت شد و همه آن را دیدند.
این تجربه موجب شکل‌گیری احساسی عمیق در میان مردم ایران شد؛ احساسی از غرور ملی، تقویت هویت ملی و اقتداری که به جامعه منتقل شد و به وحدت و انسجام عمومی انجامید. به تعبیر آقای دژ، «دژ پولادین» شکل گرفت و آن اتحاد مقدس پدید آمد.