۹۰ شب از بعثت مردم

یادداشت| ماهان شیرانی|دانش‌آموز پایه نهم

۹۰ شب است که ملت مبعوث خدا آن مملتی که راسخون فی العلم اند ملت غیوری که فاتحان جنگ نرم اند آنان که ۴۸ سال که به وعده های پوشالی تزویر و فساد لبخند نزدند و دل خود را به عدل و داد علی(ع) و اولادش باخته اند.
غایتشان مشخص است آن هم بیعت با صاحب الامر و الزمان بیعت خودرا به اعلام برسانند که جمهوری اسلامی به برکت مهدی الزهرا(س) وسیله قرار گرفته.این وسیله به شخص محتاج نیست و به اراده های فولادین ملت و عنایت امام زمان سرپاست.
فتنه ها در این امر بسیار است، فتنه همیشه از افراد است نه جامعه موضوع همین است بنیان ها استوار اما رویه اش کثیف شده و با غربالی پاک می شود؛حکومت اسلامی تیز باید از لوس وجود مسئولان فاسد پاک شود تا به درخشش خود برگردد،درد ملت هم از این مسئوالان فاسد است که در همه جا هستند از اقتصاد تا سیاست.باشد که مسئولان از خواب بیدار شوند!!
نمنونه بارز حاکم اسلامی امام علی(ع)
که از خلخال زن یهودی گذر نمیکند چه برسد به احکام الهی!!
حکومت اسلامی مظهر شرافت و عدالت اسلامی است و مانند دیگر حکومت ها نیست. خراب کردن وجهه اسلام توسط مسئول برابر است با نفاق ارتداد!!
نفاق نقطه متضاد یقین است،یقین یعنی ایمان قلبی متعهدانه(حضرت آقا اواخر سال۹۳)درجه اول یقین دل باختن به یک حقیقت است و درجه دوم تعهد است تعهدی که الان سر مکشوفه ی جامعه ی ماست. تعهد در نفس،تعهد در خانواده،تعهد در جامعه و تعهد به خدا که مهم ترین آنان هست.
اگر یقین در نوجوانی در وجود هر فردی ریشه دواند دیگر دشمن نمی تواند جلوی اورا بگیرد میشود یک شهید سلیمانی دیگر…
دنیا دارد به سوی جنگ تمام عیار خیر و شر شروع می شود که اگر ذره ای بیماری خطرناک شک و نفاق در دل ما سرایت کند کم کم تمام وجود مان را میگیرد.
اتفاقات اخیر امتخانات اولیه ظهور و آخرالزمان است، باید بازو های یقین خود را تنومند و عضلات ایمان را قوی کنیم.
روایات ظهور بسیار تعامل انگیز است که چگونه در جامعه ای که گناه بیشتر از ثواب محترم شمرده می شود چگونه امام زمان یاری می شود؟
قطعا یاریگران امام زمان کسانی هستند که درخت یقین را دل خود کاشته اند و می تواند در دوی ماراتن ظهور اول شوند.
ماراتن ظهور یعنی از از میلیارد ها انسان ۳۱۳ نفر بگزیده میشوند. ما نوجوانان نسل ظهوریم انشاءالله ما باید بدانیم هرچه فتنه دیده ایم هرچه فضاهای پر گرد و غبار را چشیده ایم همش بازی است. بعد از ظهور امام زمان تازه ماجرا شروع می شود .تازه میفهمیم هرچه گمان میکردیم ناقص بوده تازه میفهیم ۲۵ قسمت دیگر علم چیست به قول امروزی ها از ماتریکس خارج میشویم
تازه میفمیم یقین چه قدرتی دارد و ایمان یعنی چه؟
هزار سال ما نشستیم و دعا میکنیم اما تزکیه نفس و ارتقا ایمان را فراموش میکنیم‌.
باید برای ظهور چشمان خود را قوی کنیم تا درآن فضای غبار آلود با اولین گردی که وارد چشممان شد کورمان نکند ؛باید گوش خودرا قوی کنیم که ندای شیطان را بجای ندای جبرئیل نشنویم؛ باید دستانمان را برای سر زدن طاغوت آماده کنیم؛ باید پاهایمان برای دویدن به سویحق آماده کنیم.ظهور شوخی نیست!!
وجهه ظهور هم بخاطر صاحبش است که او مهدی(عج) زهرا(س) است او همانیس که رییس مذهب شیعه امام صادق (ع) فرمود کاش در رکاب او بودم. او جمیع الصفات او صاحب تمام سلام هاست.
یهودی و مسیحی و مسلمان همه به او اقرار میکنند و کفار و مشرکان به اعتراف.
پس باید در همین سن بپردازیم به تقرب ساحت بی انتهای او.. واقعا زندگی ما بدون او پوچ است،اگردنیا احترامی دارد بخاطر امامش و خاقش است ولا غیر. نه بخاطر پول و مقام و مال و املاک.
ما باید پله پله مقامات را به سوی خدای بی نهایت خود طی کنیم تا برسیم به آن اقیانوس بی انتها…
و دنیا پست ترین و پایین ترینِ مقام هاست. ما آمادیم که به او برسیم این وظیه ماست که سخت ترین وظیفه عالم است که نیاز به تعهد و یقین دارد باشد که در اولین مراحل بازنده نشیم. به قول شاعر:
آسمان بار امانت کشید
قرعه امانت به نام من دیوانه زدند..