نویسنده: آمنه شهبازی
آمار تجرد، تجرد قطعی، بحران در تعداد ازدواج و طلاق، افت بی سابقهٔ موالید کشور در سال گذشته و روشن شدن چراغ جمعیت که بزرگترین بحران امنیتی و اقتصادی سالهای آینده است، در حالی منتشر شد که مردم مبعوث ایران هر شب در میادین و خیابانهای شهرها برای دفاع از امنیت و اقتدار کشورشان ایستادهاند و بر تداوم راه رهبر شهید خود پافشاری می کنند!
کمی دقیق تر که نگاه میکنی، در میان همین مردم مبعوث، افراد مجردی از دهههای ۵۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰ میبینی که علیرغم وجود ظرفیت، هرگز ازدواج نکردهاند یا با یک شکست، پروندهٔ تأهل مجدد را برای همیشه بستهاند یا نسبت به آن سختگیری مفرط دارند.
نزدیکتر که میشوی، میبینی که بسیاری از اینها پدران و مادران مؤمنی دارند که از حمایت فرزندان خود در امر تشکیل خانواده ناتوان نیستند، اما حاضر شدهاند مورد لعن ملائکهٔ الهی قرار بگیرند و مجردی را در خانهٔ خود نگه دارند، بدتر از آن برخی خودشان با سهلانگاری یا انواع سنگاندازیها کار را به اینجا کشاندهاند!
کمی جلوتر که میروی، در میان همین مردم مبعوث، جوانانی را میبینی که ترس از مسئولیت و خو کردن به تنهایی باعث شده آسایش توهمی خود را با سازندگی و شیرینی تشکیل خانواده عوض نکنند!
آنطرفتر زوجهایی ایستادهاند که یک الی چند سال از شروع زندگیشان گذشته، ولی هنوز عزم خود را برای فرزندآوری جزم نکردهاند!
زوجهایی هم هستند که یک فرزند دارند و از آوردن دومی میترسند!
و به همین ترتیب…
جامعهٔ ما پراست از افرادی که دم از ایران دوستی میزنند،
توانایی دارند قدمی ولو کوچک برای رفع بزرگترین تهدید کشور بردارند،
ولی همچنان به دست دست کردن ادامه میدهند!
کشور ما پر است از آدمهایی که از دیگران بابت آبادنکردن کشور انتقاد میکنند،
قهرمانان اقتدار ملی را میستایند،
ولی از حداقل زحمتی که سرمایه و آبادانی زندگی فردی و خانوادگی خودشان محسوب میشود هم ابا دارند!
آمار تجرد نسلهای مستقل و مسئولیتپذیر دهههای قبل چنین فاجعهبار است، با تافته های جدا بافته دهههای هشتاد و بعدتر میخواهیم چه کنیم؟!
آنجا که میخوانیم أن تقوموا لله مثنی و فردی موضع عمل است!
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید