علی خضریان: حجم هجمه ها شائبه سیاسی بودن آن را ایجاد می کند

صداوسیما که با عملکرد خود مورد غضب و حمله مستقیم دشمن قرار گرفت، در روزهای اخیر صرفا روایتگر نقض بندهای تفاهم بود اما از داخل مورد هجمه غیرمنصفانه قرار گرفت

سؤال خبرنگار:

با توجه به انتقادها و هجمه‌هایی که طی ماه‌های اخیر علیه عملکرد صداوسیما، به‌ویژه در جریان جنگ‌های اخیر، مطرح شده است، ارزیابی شما از عملکرد رسانه ملی چیست؟ آیا این انتقادها را کارشناسی و منصفانه می‌دانید یا معتقدید بخشی از آن متأثر از فضای سیاسی است؟

آقای خضریان، نماینده مردم تهران:

به نظر من باید میان نقد کارشناسی و نقد سیاسی تفاوت قائل شد. هیچ‌کس نمی‌گوید صداوسیما از هر نقدی مبراست، اما حجم هجمه‌هایی که در ماه‌های اخیر علیه رسانه ملی شکل گرفته، در مواردی با واقعیت عملکرد این سازمان تناسب ندارد و شائبه سیاسی بودن آن را ایجاد می‌کند.

صداوسیما در جنگ‌های اخیر، به‌ویژه جنگ دوازده‌روزه، جنگ رمضان و حوادث پس از تفاهم اسلام‌آباد، مهم‌ترین رسانه‌ی حاضر در خانه‌های مردم بود. اتفاقاً شدت اثرگذاری روایت رسانه ملی تا جایی بود که دشمن، خود صداوسیما را مستقیماً هدف قرار داد. با وجود آسیب دیدن ساختمان‌ها، رسانه ملی از کار نیفتاد و حتی یک ثانیه آنتن خود را از دست نداد. این واقعیت را نمی‌توان با چند نقد سیاسی نادیده گرفت.

یکی از نمونه‌های روشن فضای غیرمنصفانه، ماجرای زیرنویس همزمان با سخنان یکی از شخصیت‌های سیاسی بود که در آن خبر حمله رژیم صهیونیستی به لبنان اطلاع‌رسانی شد. این اقدام بهانه‌ای برای حمله به صداوسیما شد و بعدها همان شخصیت سیاسی نیز عملکرد رسانه ملی را زیر سؤال برد. سؤال اینجاست که آیا واقعاً این یک نقد حرفه‌ای بود یا بخشی از یک منازعه سیاسی؟

صداوسیما در تمام این مدت، روایتگر دلاوری نیروهای نظامی، مظلومیت شهدای غیرنظامی و کودکان مدرسه شجره میناب بود و در کنار مردمی ایستاد که از ابتدای شهادت رهبر انقلاب تا امروز با حضور در خیابان‌ها، اجازه ندادند دشمن از فضای کشور برای ایجاد آشوب و شکاف اجتماعی استفاده کند.

همچنین در روایت بعثت مردم نیز تا دل روستاها و شهرهای کوچک نیز پیش رفته و راوی بعثت مردم بوده‌اند.
آخرین آمار منتشر شده نیز نشان دهنده این است که به ویژه در زمان جنگ بیشتر از هفتاد درصد مردم مخاطب صداوسیما بوده و حتی شبکه خبر در این ایام نیز پربیننده‌ترین شبکه شده است

از طرف دیگر، شروط آتش‌بس و تفاهم، مطالبه مردم و مورد تأکید رهبری بود و قرار بود محقق شود؛ اما وقتی این شروط نقض شد و کمتر از دو هفته بعد حمله مجدد آمریکا به جنوب کشور بیش از ۵۰ شهید بر جای گذاشت، به جای بررسی مسئولیت مذاکره‌کنندگان، هجمه به رسانه‌ای آغاز شد که صرفاً روایتگر این وقایع بود.

به نظر من نقد صداوسیما حق همه است، اما نقد باید منصفانه، مستند و حرفه‌ای باشد، نه ابزاری برای تسویه‌حساب سیاسی. کسانی که از وفاق و وحدت ملی سخن می‌گویند، نباید با اظهارنظرهای غیرمنصفانه، سرمایه اجتماعی رسانه‌ای را که همزمان زیر فشار و حمله دشمن قرار دارد، تضعیف کنند.