نمایش مذاکره تله‌ای بود که ایران از آن گریخت

زمانه پاسخ به زیاده خواهی و نقض ها؛ دستاورد های میدان حفظ خواهد شد و ایران در تله مذاکرات نخواهد افتاد

با گذشت بیش از بیست و چهار ساعت از پایان آتش بس دو هفته‌ای و اعلام تمدید آن توسط حاکم ایالات متحده این سوال بوجود می‌آید که ایالات متحده چرا به دنبال ادامه آتش بس بوده و به تمدید شرایط فعلی رضایت دارد؟ روایت اخیر وال استریت ژورنال از توسل ترامپ به تهدید مداوم برای ارعاب و رساندن جنگ به نقطه آتش‌بس و مذاکره کاملا بیانگر این است که آمریکا اهدافی را که از مسیر جنگ دور از دسترس می‌دید از مسیر مذاکره می‌خواهد دنبال کند و رفتارهایی را که در فضای تبادل آتش نمی‌توانست از خود بروز دهد در هنگام برقراری آتش بس انجام دهد.

حملات روز اول رژیم اشغالگر قدس که با سوء استفاده از فضای آتش‌بس انجام گرفته بود به نوعی نمایشی بودن فضا را از همان ابتدا مشخص نمود. عملا آمریکا تلاش کرده با اینکار یک فضای سکوت ایجاد کند تا اقدامات مدنظر خود را برای حمله به منافع ایران انجام دهد. اقدام به محاصره دریایی مهم‌ترین موردی است که در اثنای مذاکرات و آتش‌بس رخ داده است و عملا این اقدام ایالات متحده در شرایط جنگی برایش دور از دسترس بود و حتی شرایط به نحوی پیش رفت که مجبور شد به ایران مجوز فروش نفت بدهد.

این گونه اقدامات خصمانه هنگامی که ادعای آتش بس از سوی طرف مقابل وجود دارد نشان می‌دهد غرب همچنان بنا را بر حفظ روحیه قلدر مآبانه گذاشته است و می‌خواهد همچنان تصویری از خود ارائه دهد که به دنیا نشان دهد همچنان نظم قدیمی برقرار است و هر موقع اراده کند، شروع کننده و پایان دهنده جنگ‌ها خواهد بود.

با نگاه دقیق‌تری می‌توان گفت مذاکره و آتش‌بس نه ابزاری برای پایان جنگ بلکه سلاحی است که بنا به اقتضای وضعیت در دست دشمن متخاصم است تا به نوعی اهداف خود را به وسیله آن محقق نماید. عملا تنها راه خروج از این وضعیت انجام رفتار متقابل با تخاصم دشمن است. اگر در شرایط آتش‌بس محاصره‌ای رخ دهد شکستن آن محاصره نیز مشروع است. نمی‌توان با وعده آتش بس دشمن این فرصت را به دشمن داد که علیه امتیازات ایران در میدان اقدام کند و اقداماتش بی‌پاسخ بماند. نباید دشمن احساس کند که مدیریت صحنه نبرد را در دست دارد و اعلام آتش‌بس، پایان آتش‌بس و تمدید آن در دست وی قرار دارد و به صورت یکطرفه می‌تواند برای آن تصمیم بگیرد و اقدام کند.

فراتر از آن آیا اصلا می‌توان به شرایط موجود آتش بس گفت؟ حمله به نفتکش‌های ایرانی و تصرف آنها و ممانعت از تردد آنها در خلیج فارس نشان میدهد وضعیت موجود از سوی آمریکا یک تله بوده، تله‌ای نرم برای رسیدن به اهدافی که از مسیر سخت رسیدن به آنها ممکن نبوده است و حتی گشایش‌ها و دستاوردهایی را برای ایران بوجود آورده که ادامه مسیر جنگ نظامی را برای دشمن بسیار پرهزینه و خطرناک نموده و وی را مجبور به تغییر راهبرد و ترک میدان مبارزه کرده است.