چند نکته از پیام رهبرمعظم انقلاب به مناسبت هفته دفاع مقدس:
نویسنده: محمدحسین صبوری
- مرور آنچه بر ماگذشت؛ برای امروز و آینده
- توجه مداوم رهبر انقلاب در پیام 6 مهرماه به سرنوشتی که در گذشته بر ملت ایران تحمیل شد، نه فقط یک بازخوانی روایی و داستانی، بلکه شناخت از دلایل و عوامل آن روزهای تلخ است. «آن روزهایی که» دشمنان نوکر خود را بر ملت ایران مسلط کرده بود و دو دریای جنوب جولانگاهش بود، یا «آن روزهایی که» با عملیات روانی خیابان ها را خلوت کردند تا در سایهی خانه نشینی مردم کودتا کنند، به برکت انقلاب اسلامی و حضور مسئولانهی مردم تکرار نشد و نمیشود.
مقایسه دستاوردهای نظام استکبار در گذشته با شکست امروزشان در موقعیت مشابه، نمیتواند امری اتفاقی باشد. آنچه در دوران پیش از اقامهی حق و حاکمیت اسلامِ انقلابی بر ملت ایران گذشت، عوامل و کاهلی هایی دارد، که امروز آن عوامل ضعیف تر و آن کاهلی ها به نقطه قوتی برای کشور تبدیل شده.
امروز مردم در صحنهاند و متوقف کننده کودتا اند، امروز غیرت جاری در خون ایران و ایرانی مانع سواری گرفتن اسعمارگران و نوکران شان در داخل شده، امروز دریاهای جنوب جایی برای متجاوزین نیست و دست و پا زدنشان برای حفظ تسلط بر این نقطه باید از فرسنگها فاصله نسبت به موشکهای ساحل به دریای ایران است. امروز ایران نه با دستان خالی از اسلحههای سبک، بلکه با موشک بُرد چندهزار کیلومتری و پهبادهای پیشرفته تولید بومی مقاومت میکند؛و نکته مهمتر اینکه امروز ایران مقاومت میکند.
البته تأکید رهبر انقلاب به مقایسه «گذشته» و «حال»، با نیت ارائهی تصویر روشنی از «آینده» نیز است. ارائه تصویر واقعی از نظم جدید جهان پس از پیروزی نهایی در جنگ، باید در روایت تاریخی و تحلیلی از جنگ امروز مورد توجه گویندگان و نویسندگان باشد.
- کیفیت و فوائد استمرار حضور در خیابان
- تفاوت جنس حضور هفت ماهه مردم، از شاخصه های مورد اشاره رهبریست که در این پیام به عنوان یک مزیت عنوان شده. این تفاوت را هم در حضور خاص و چشمگیر بانوان و هم در تکثر قومی و ظاهری مورد عنایت رهبر انقلاب است. نکتهای که چندی پیش از ایشان نقل به مضمون توزیع شد نیز دغدغهای مشابه همین بود. توجه داشته باشیم که حفظ این تکثر و تفاوت آشکار در تجمعات هم در تعداد و اثرگزاری مردم نقش دارد، و هم جزو اصلی ترین محورهای وحدت است.
- منشأ هراس کودتاگران و دلگرمی دوستان: اشاره به ضرورت و ثمرات حضور مردم در خیابان، قبل تر نیز در پیام های متعدد ذکر شده بود. تکرار آن با اشاره به آنچه سال 32 از غیبت و انفعال مردم تجربه کردیم، نشانه تفاوت حضور یا عدم حضور مردم در این 210 شب است.
طبیعی ست آنچه موجب هراس دشمنان شده باشد، تنها از سوی دشمنانِ مستقیم و یا واسطههای شان(در داخل و خارج) مورد هجمه قرار میگیرد؛ وگرنه برای دوستان که مایه دلگرمی ست.
کسانی که سناریوهای شان به دست همین مردم حاضر در خیابان شکست خورده و پیش بینیشان از سرنوشت میدان و خیابان و دیپلماسی محقق نشده باشد، برای تعطیلی آن به هر اقدام نرم و سختی روی آورده و خواهند آورد. ملت مبعوث شده در کنار درک صحیح و کامل از حماسهی تاریخی که رقم زده اند، باید دشمنان این بعثت را شناخته و هجمه ها منجر به دلسردی یا عقبنشینی از موضع نشود. رهبر انقلاب حتی نقش مواضع دلگرمکننده و مطالبهگرانه مردم در حفظ تنگه هرمز را به عنوان مثال ذکر میکنند.
- تنگه هرمز
- رهبرانقلاب باوجود آنکه قبلاً به اهمیت مدیریت ایرانی بر تنگه هرمز و همچنین سیاست جمهوری اسلامی بر حفظ آن تأکیدات صریح داشتند، اما همواره این موضوع از سوی برخی در میز دیپلماسی و یا صفحات مجازی محل مناقشه قرار گرفته و حتی در خطای محاسباتیِ تفاهم نامه نیز خلاف اصول ابلاغ شده، از اعمال مدیریت تماماً ایرانی کوتاهی شد. اینروزها نیز در مواضع و مذاکرات مستقیم و غیرمستقیم با دشمنان ایران نشانههایی از قرار گرفتن«تنگه هرمز» به عنوان یک برگ مذاکراتی پای میز معامله قابل حدس است. اعلام رهبر انقلاب بر «بحق بودن» موضع میلیونها ایرانی بر حفظ تنگه هرمز، تأکید مجددی بر این اصول، و همچنین اشاره به اخراج دشمنان حتی از دریای عرب(مضاف بر دو دریای جنوب) اشاره به بازگشایی جبهههای جدیدیست که در پیام 21 اسفند هم ذکر شده بود.
- دوگانهای به وسعت همه مرزهای جغرافیایی
- از اشاره رهبر انقلاب به اوضاع لبنان و حزبالله قهرمان آن چه مسلم است، تفکیک دو نوع تصمیم و تشخیص و عملکرد در مواجهه با دشمن سلطهگر میباشد. تصمیم به «جهاد و مقاومت»، غیرقابل جمع با «امید به وعده دشمن» است. «امید به وعده های دروغین سلطه گران»، نقض آشکار اصولی ست که مجاهدانی امثال سیدحسن و سید صفیالدین و شیخ نعیم در جغرافیای لبنان پیش گرفتهاند. و واضح است که این سنت الهی، محدود به پهنهی جغرافیایی خاص نیست.
«مقاومت» مسیر مشخصی ست، که نصرت و فتح جز از آن نمیگذرد. و «دل بستن به وعده دشمن» مسیری که نتیجهی تاریخی جز ذلت و سرافکندگی و بدنامی را ندارد.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید