گفتگو با رسول بخشی، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی:
این روزها تنگه هرمز به ابزاری برای اعمال قدرت ایران بر دشمنان تبدیل شده است. همانطور که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند، تنگه هرمز باید وارد دوران مدیریتی جدیدی شود و این اتفاق به خواست خدا رخ خواهد داد. بر همین اساس، برخی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی طرحهایی را در خصوص نحوه مدیریت تنگه هرمز در سامانه قانونگذاری مجلس ثبت کردهاند.
ویژگی مشترک تعدادی از این طرحها، دریافت ریالی عوارض است؛ به این معنا که اگر مقرر است عوارضی در قالب بیمه یا هر نوع هزینه دیگری دریافت شود، این دریافتی باید بر حسب پول ملی و به صورت ریالی باشد. این اقدام موجب تقویت ارزش پول ملی میشود، زیرا تقاضا برای ریال را افزایش میدهد و مقدمهای خواهد شد تا بتوانیم هژمونی دلار را در منطقه به چالش بکشیم. بر این اساس، هر کشتی که از این مسیر عبور میکند، باید عوارض خود را به ریال پرداخت کند. به عنوان مثال، اگر فرانسه مایل به خرید نفت و عبور دادن آن از تنگه هرمز است، باید ریال بپردازد و این ریال را از طریق صادرات کالا و خدمات به ایران تامین کند تا متقاضیان ایرانی در قبال آن، ریال در اختیار فرانسه بگذارند. این سازوکار باعث فروپاشی تحریمهای ظالمانه آمریکا علیه ایران خواهد شد و دریافت ریالی عوارض میتواند تحریمهای ایالات متحده را با چالشی بسیار جدی مواجه کند. همچنین مسافران ایرانی که به چین یا اروپا سفر میکنند، میتوانند ریال به همراه داشته باشند و در آنجا خرج کنند و کشورهای مقصد نیز آن ریال را برای پرداخت عوارض عبور از تنگه به ایران بازگردانند. این نکته بسیار مهمی است که باید بر تحقق آن پافشاری کرد تا قانون مدیریت تنگه هرمز و دریافت عوارض ریالی به تصویب برسد. البته این امر مستلزم مطالبه جدی آحاد ملت از نمایندگان خود در مجلس شورای اسلامی است تا به این موضوع رای مثبت دهند.
اگر این عوارض به صورت دلاری یا با هر ارز دیگری غیر از ریال دریافت شود، کارکرد راهبردی تنگه هرمز ابتر خواهد شد و به یک آبراه معمولی مانند تنگه بسفور در ترکیه تبدیل میشود که عوارض را به دلار دریافت میکند. هدف ما تقویت پول دشمن نیست، بلکه در پی آن هستیم که با محوریت ریال به دلار حمله کنیم و این امر امکانپذیر است. البته این اقدام نیازمند پیششرطها، مقدمات، نرمافزارها و طراحی یک شبکه ریالی یا ریال دیجیتال میان ایران و سایر کشورهاست که بخشی از این مقدمات فراهم شده و مابقی نیز باید تکمیل شود.
اگر آمریکاییها پس از مدتی متوجه شوند که نمیتوانند تنگه هرمز را با ابزار زور باز نگه دارند و از جدیت ایران در دریافت عوارض مطمئن شوند، تمام تلاش خود را به کار خواهند بست تا ایران این عوارض را به ریال دریافت نکند؛ حتی ممکن است به جایی برسند که ایران را به دریافت دلاری عوارض تشویق کنند و پیشنهاد دهند که در ازای دریافت عوارض به صورت دلار یا ارزهای دیگر مانند یوان، بخشی از تحریمها را لغو کنند. با این حال، باید دانست که ارزهایی مانند یوان نیز به طور غیرمستقیم به دلار کمک میکنند.
در توضیح این موضوع باید گفت که ایالات متحده دارای کسری گسترده تجاری و خارجی است؛ یعنی میزان واردات آن از صادراتش بسیار بیشتر است، زیرا این کشور هم در بخش دولتی و هم در بخش خصوصی با کسری بودجه هنگفت مواجه است و درآمدها کفاف هزینهها را نمیدهد. در نتیجه، بانکهای آمریکایی اقدام به خلق دلار مازاد میکنند. اگر این دلارهای مازاد در داخل آمریکا خرج شوند، تورم شدیدی ایجاد میکنند، اما اینجاست که کسری خارجی به کمک آمریکا میآید؛ این پولهای مازاد در خارج از آمریکا (مثلاً در چین و اروپا) خرج شده و در ازای آن کالا وارد میشود. بنابراین، مازاد تجاری این کشورها پشتوانه دلارهای مازادی قرار میگیرد که در آمریکا خلق شده است. برای اینکه آمریکا بتواند بیش از صادرات خود، واردات داشته باشد، کشورهای طرف تعامل تجاری آن مانند چین، اروپا، کره، اندونزی، مالزی، برزیل و ژاپن باید تراز تجاری مثبتی داشته باشند تا کسری آمریکا را تامین کنند. از این رو، ارزی مانند یوان به گونهای تعریف شده است که مازاد خارجی ایجاد کند و این مازاد را به اقتصاد آمریکا تزریق کند.
بنابراین، جایگزینی دلار با یوان باز هم به طور غیرمستقیم به تقویت دلار و اقتصاد آمریکا کمک میکند، زیرا کشور دارای مازاد تجاری با آمریکا را تقویت خواهد کرد. بهترین روش، دریافت عوارض عبور از تنگه هرمز به صورت ریالی است. تحقق این امر مقدمهای برای حمله به نظام پترودلار خواهد بود؛ نظامی که در آن خرید نفت، به ویژه در منطقه خلیج فارس، الزاما با دلار انجام میشود. با تصویب این قانون، میتوان گامهای بعدی را برداشت؛ به عنوان مثال میتوان اعلام کرد کشورهایی که درصد مشخصی از نفت خریداریشده خود در منطقه را با ریال معامله کنند، از عوارض عبور معاف خواهند شد یا تخفیفهای ویژهای دریافت میکنند. همچنین در خصوص کشورهای طرف تجاری مانند چین، اروپا یا ژاپن، اگر آنها در قبال صادرات خود به ایران (حداقل برای شروع، حدود ۵ درصد آن) ریال بپذیرند، کشتیهای متعلق به آنها یا کشتیهای عازم به مقصد این کشورها از تخفیفهای اساسی در عوارض عبور بهرهمند میشوند که این امر مقدمه بسیار خوبی برای اقدامات بزرگتر خواهد بود.
با این حال، تعطیلی حدوداً ۹۰ روزه صحن علنی مجلس شورای اسلامی میتواند آسیب بزرگی به روند تصویب قانون مدیریت تنگه هرمز و دریافت ریالی عوارض وارد کند. در صورت تصویب این قانون، دیگر هیچکس در بدنه دولت نمیتواند به طور سلیقهای درباره تنگه هرمز با آمریکا مذاکره کند یا امتیاز واگذار نماید. به نظر میرسد یکی از دلایل یا حداقل یکی از آسیبهای جدی عدم تشکیل جلسات مجلس همین موضوع باشد و طولانی شدن این وضعیت، احتمال وقوع رویکردهای سازشکارانه در مذاکرات جاری را افزایش میدهد.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید