اگر «دیپلماسی روشی از مبارزه است»، مردم مبعوث را دلسرد و خواستههای رهبری را نقض نکنید
تفاهمنامه اسلامآباد نهاییشده و حالا فارغ از انتقادات جدی مطروحه، خواسته هر ایرانی غیرتمندی، جبران ازدسترفتهها و حفاظت از تمام چیزهایی است که با خون و عرق در میدان جنگ رمضان بهدست آمده؛ از موضوعاتی چون غرامت و تنگه گرفته تا رفع تحریم و خاتمه جنگ در تمام لبنان که به حمایت از ستون محور مقاومت وارد میدان شد. حالا نهتنها متن توافق، بلکه سفر دیپلماتها حتی از چشمان مردمی که مسئولین وجود خود و نظام را مدیون آنان هستند، پنهان مانده؛ و به روال سابق رئیس دولت دشمن آمریکایی منبع شده و اعلام کرده: «من نه تنها آن را منتشر خواهم کرد. احتمالاً یک کنفرانس مطبوعاتی خواهم داشت و کلمه به کلمه آن را برای شما خواهم خواند».
سرتیم هیئت مذاکرهکننده از قضا ریاست مجلسی را بر عهده دارد که بیش از صد روز است در شرایط جنگ موجودیتی تعطیل است؛ تصویب قوانین سرنوشتسازی چون تعیین سازوکار برای اداره تنگه هرمز و بررسی خروج ایران از NPT و از همه مهمتر بررسی تفاهم اسلامآباد پیش از امضا و طبق اصل 125 قانون اساسی، کاملا از دستور کار خارج شده؛ قالیباف 8 خرداد در بخشی از توییت خود نوشت: «ما امتیازات را نه با گفتگو، بلکه با موشکها میگیریم، در مذاکره فقط آنها را تفهیم میکنیم». حالا بعد از 20 روز که اخبار از امضای قطعی تفاهمنامه در روز جمعه حکایت دارند، هیچ متنی منتشر نشده که تا موارد «تفهیمی» در میز مذاکره مورد بررسی و مباهات مردم قرار گیرد.
همین یکی از عوامل مضاعفکننده نگرانیهاست؛ و مؤید اخباری که به طور غیررسمی از سوی رسانههای خارجی، داخلی و برخی نمایندگان مجلس از متن توافق بیرون آمده؛ تنگه هرمز که بزرگترین کارت بازی به دست آمده در جنگ بود، نقدا و به عنوان اولین امتیاز از لحظه امضای توافق باز میشود؛ آن هم بدون گرفتن عوارض؛ تا دشمن از زیر فشار داخلی و جهانی بابت قیمت انرژی جان سالم به در ببرد و با پر کردن ذخایر آماده حمله تازهای شود؛ لغو تحریم و وعده بازسازی 300میلیارد دلاری هم، جدای از عملی نبودن، موکول به توافق نهایی شدند که میتواند تا مدت نامعلومی عقب بیفتد.
از طرفی ما متعهد به مذاکره بر سر ذخایر اورانیوم، غنیسازی و حتی «سایر موارد مربوط به هستهای» شدهایم که حتی عقبتر رفتن از مذاکرات هستهای پیش از جنگ میباشد؛ جنگی که در آن با بمباران و هلیبرن نیرو هم نتوانستند امتیازات مورد نظر خود را کسب کنند. آزادسازی وجوه مسدودشده هم موکول به عبارت مبهم «پیشرفت در مذاکرات» شده. اگر چیزی غیر از اینها بوده، و راویان از سر عناد، خلاف موارد «تفهیمی» دیپلماتهای ما روایت کردهاند، بهتر بود مجلس باز باشد تا با تصویب قاطع، مشروعیت قانونی به خود بگیرد و مردم مطلع شوند تا زخمهای اخیرشان التیام پیدا کند.
آنگاه که داغ رهبری شهید در دل، قدمهایشان را سست نکرد و نقشه دشمن را برای جنگ داخلی، تجزیه و تغییر نظام و پیادهسازی پروژه «دلسی رودریگز»، نقش بر آب کردند. از طرفی دلاوران میدان هم تا روز آخر جنگ و درگیریهای اخیر حین شکستن سکوت صحنه نبرد، با تمام توان جنگیدند و خیال باطل دشمن برای پایان دادن به توان دفاعی کشور در روزهای ابتدایی را به آرزوی غیرممکن تبدیل کردند. حتی درکنار هدف قرار دادن 17پایگاه آمریکایی و رادارهایش در منطقه، اف35 و آواکس و دهها پهپاد پیشرفته را نیز با موفقیت ازبین بردند.
خواستههای رهبری عزیز در پیامهایشان و در آنچه با تایید ایشان در بیانیه 19 فروردین شعام آمده واضح است؛ همانها که بر پلاکاردهای مردم مبعوث نقش بستهاند و حقیقتا حافظ دستاوردهای میدان خواهند بود؛ اگر این که غربگرایان در این سالها با ادبیاتهای مختلف گفتهاند که: «دیپلماسی هم روشی از مبارزه است» و در جریانات اخیر توسط طیف اصولگرا هم تکرار شده، درست باشد، باید توافق فعلی حافظ دستاوردهای میدان رمضان بوده باشد؛ و الا دیپلماسی همچون قیچی بال میدان را چیده و کشور در بزنگاه تغییر نظم، سقوط خواهد کرد.
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید